برابر سازی فرصت ها، برای ایجاد دنیای زیبا
روز جهانی معلولین فرصت مناسبی است تا اندکی در احوال افراد دارای توانایی های ویژه بیاندیشیم و مشکلات آنان را بررسی کنیم. معلولیت به خودی خود مشکل نیست اما اقدامات تبعیض آمیز و نابرابر مسئولان و مردم باعث می گردد تا مشکلات افراد معلول بوجود آید و حضور آنان را کمرنگ نماید.
در سال ۱۳۸۳ قانون جامع حمایت از معلولان به تبعیت از کشورهای توسعه یافته در مجلس تصویب گردید و موجی از امید در معلولان بوجود آمد اما متاسفانه عدم ضمانت اجرایی برای تحقق مفاد آن ، حسرت حل مشکلات بر دل معلولان گذاشت و همواره برای از دست رفتن فرصت ها افسوس می خورند. از طرفی دیگر قریب به دو سال است اصلاحیه این قانون در راهروهای مجلس و دولت سرگردان است.
مشکلاتی که نیازمند عزم جدی برای حل آنان می باشد. امروزه رشد سمن ها موجب گردیده تا مطالبات از سطح ملی به سطح منطقه ای انتقال یابد و مشکلات بصورت موردی در سطوح شهرستان و استان و توسط خود سمن ها و موسسات پیگیری گردد.
اما متاسفانه حل مشکلات به کندی صورت می گیرد. وظیفه دولت ها ایجاد بستری مناسب برای زندگی مطلوب و شرافتمندانه برای عزیزان معلول است که انتظار می رود نگاه ترحم آمیز که در بین برخی از مدیران و مردم وجود دارد از بین رفته و نگاه واقع بینانه جایگزین گردد. از طرفی معلولان انتظار دارند با مناسب سازی محیط شهری و استانداردسازی اماکن عمومی و دولتی زمینه حضور اجتماعی آنان در تمام عرصه ها فراهم گردد. نگاه ویژه دولت به موضوع اشتغال معلولین مورد انتظار جامعه می باشد و بایستی دولت اشتغال آنان را در اولویت قرار دهد. تقویت سمن ها و مراکز توانبخشی می تواند به کاهش مشکلات اجتماعی آنان کمک نماید و بایستی با ایجاد سازوکارهای مناسب ، مقدمات آن را بوجود آورد. از سوی دیگر با ارائه آموزش های مختلف از طریق رسانه ها و بالاخص صداوسیما ، فرهنگ عمومی نسبت به معلولین و بخصوص مقوله پیشگیری از معلولیت افزایش یابد. زندگی با رفاه اجتماعی که از ارکان توسعه یافتگی جوامع می باشد و از مظاهر نوع دوستی در جامعه است مطالبه به حق معلولان می باشد و انتظار است با ایجاد شرایط برابر آرامش و رفاه را برای این عزیزان به ارمغان برد تا حس زیبایی به نسل آینده منتقل شود.
***صادق حسین زاده
انتهای پیام
شما هم در قسمت نظرات در مورد این مطلب بنویسد بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد