گسترش ارتباط موزاییکی در خانواده‌ها؛ سوغات شوم ماهواره

گزارش – هیوا محمدپور

امروزه کارشناسان ریشه برخی از معضلات اجتماعی را در استفاده از شبکه‌های ماهواره‌ای می‌دانند و معتقد هستند که این شبکه‌ها بنیان خانواده‌های ایرانی را سست می‌کنند.

به گزارش عدالت خبر، برخی معتقدند که ورود پدیده‌ای به نام ماهواره‌ در جامعه سبب برخی تغییر و تحولات فرهنگی در خانواده‌ها شده است. برای همین بسیاری از صاحب نظران خواستار توجه مسئولان و ارائه راهکارهایی برای پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی ناشی از آن شده‌اند، زیرا بسیاری از شبکه‌های ماهواره‌ای با اهداف خاصی ورود پیدا کرده‌اند و از سوی برخی کشورها هدایت می‌شوند تا هویت و اصالت فرهنگی مردم ایران و استان را مورد هجمه فرهنگی قرار دهند.
یکی از کارشناسان اجتماعی استان درباره این موضوع می‌گوید: شبکه‌های ماهواره‌ای و هر پدیده نویی که مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است سعی می‌کنند جهان را با فرهنگ‌های گوناگون به هم مرتبط سازند و با توجه به این دگرگونی و تحول، جزو ذاتی جوامع به شمار میروند. «سامان محمدی» ادامه می‌دهد: همان‌طور که مطالعه تاریخ جوامع نشان داده، هیچ جامعه‌ای ایستا و بدون تغییر نبوده است. تغییر خصوصیت تمام فرهنگ‌هاست، ولی میزان و مسیر تغییر از فرهنگی به فرهنگ دیگر و از زمانی به زمان دیگر متفاوت است.وی می‌افزاید: برای مثال، استان ما در عرصه ورود فناوری‌های جدید در چند دهه پیش دچار تغییر و تحولاتی شد. این روند به جابه‌جایی گروه‌ها و قشرهای مختلف جامعه منجر شد و مردم را به این سو و آن سو کشاند. در این تحولات، آداب و رسوم رو به سستی نهاد، بدون آن که جامعه بتواند فرهنگ سنتی مانند مراسم عزا و عروسی گذشته را تثبیت یا فرهنگ نوین صنعتی را کاملا جذب کند. محمدی بیان می‌کند: در زمان حاضر مسأله اساسی این نیست که چگونه می‌توان فرهنگ ملی و بومی را حفظ کرد، بلکه مساله این است که چه باید کرد تا فرهنگ جامعه را ارتقا داد و بهتر کرد. در این میان، نقش رسانه در تغییرات فرهنگی جامعه اساسی به شمار میرود.
وی می‌افزاید: البته شیوه و روش زندگی در استان ما با توجه به جغرافیای آن خیلی متفاوت است و ما نباید استان را با کلانشهرها مقایسه کنیم. عادی سازی برخی از رفتارهای مغایر با فرهنگ مردم
یکی از جوانان تحصیلکرده استان با اشاره به آثار مخرب برنامه‌های ماهواره‌ای می‌گوید: یکی از آثار جبران ناپذیر استفاده از شبکه‌های ماهواره‌ای عادی سازی برخی رفتارها در جامعه است، رفتارهایی که با فرهنگ و هویت جامعه ما مغایرت دارد.
«فریدون آقایی» ادامه می‌دهد: استفاده از ماهواره می‌تواند تاثیرات مثبت و منفی در برداشته باشد. اکنون بسیاری از خانواده‌ها به تاثیرات منفی فیلم‌های شبکه‌های ماهواره‌ای توجه نمی‌کنند و همه اعضای خانواده گاهی پای تماشای این نوع برنامه‌ها می‌نشینند که می‌تواند تهدیدی برای فرهنگ و اصالت باشد.
وی درباره تاثیر برنامه‌ها در تغییرات فرهنگی می‌افزاید: غیر از عوامل فرهنگی و اجتماعی امروز چشم و همچشمی در طرز چیدن مبلمان و وسایل خانه هم رواج پیدا کرده است. در بعضی خانواده‌ها طرز چیدن خانه طوری است که انسان احساس می‌کند در کشور سازنده این فیلم‌ها قرار دارد.
این جوان با اشاره به تهدیدات و آثار مخرب ماهواره می‌گوید: به نظر من آثار مخرب فیلم‌ها و سریال‌های برخی از شبکه‌های ماهواره‌ای میان خانواده‌ها از مصرف مواد مخدر خطرناک تر است. باید برنامه‌های پیشگیرانه‌ای را در جامعه ارائه داد و این مهم نیازمند حضور و همت مسئولان و جامعه مدنی است که با توسعه فرهنگی از آثار و تهدیدات ماهواره پیشگیری کنند وسطح آن را کاهش دهند. آموزش سواد رسانه ای
رئیس اداره بهزیستی دیواندره با اشاره به رشد و توسعه فناوری در جامعه می‌گوید: در دنیای کنونی که به دهکده جهانی و انفجار اطلاعات مشهور است ما نمی‌توانیم جلو موج رسانه و فضای مجازی و حتی ماهواره یا هر وسیله ارتباط جمعی را بگیریم. لذا باید بتوانیم از ظرفیت‌های موجود استفاده و بر این موج غلبه کنیم. «ناصر کریمیان» با تأکید بر آموزش سواد رسانه‌ای در استان، ادامه می‌دهد: باید رسانه را مدیریت کرد و استفاده هوشمندانه کاربردی و عقلانی از آن داشت. همه ما باید یاد بگیریم که چگونه از رسانه‌ها بر اساس نیاز خود استفاده کنیم.
وی با اشاره به نقش خانواده‌ها در آموزش کودکان ادامه می‌دهد: خانواده‌ها تا ۸ سالگی ۸۵ درصد در شکل گیری شخصیت کودکان نقش دارند. اگر آنها در این سن کم مراقب نباشند در واقع در شخصیت سازی کودکان غفلت کرده اند.

ارتباط موزاییکی اعضای خانواده
این مسئول از کاهش ارتباطات انسانی میان اعضای خانواده‌ها به عنوان یک معضل اجتماعی نام می‌برد و می‌افزاید: ما امروز شاهد ارتباط موزاییکی در خانواده‌ها هستیم یعنی با وجود این‌که در یک خانه هستیم، اما هیچ تبادل عاطفی و شناختی با هم نداریم و این یعنی زنگ هشدار.
کریمیان ادامه می‌دهد: در دهه ۶۰تا ۷۰میزان گفت‌وگو در بین اعضا خانواده با هم ۳ – ۴ ساعت در روز بود، اما اکنون یک ربع تا ۲۰دقیقه شده است و این به دلیل سرگرم شدن خانواده‌ها با رسانه هاست.

شما هم در قسمت نظرات در مورد این مطلب بنویسد بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد