ادامه ترس و واهمه از «قتلگاه» بوکان

به گزارش هاناخبر ، عملیات اجرایی ایجاد کنارگذر بوکان از سال ۸۶ آغاز شده است. تا سال ۹۲ حدود ۲۰ کیلومتر در حوزه استحفاظی میاندوآب به یک بزرگراه چهار بانده تبدیل شد و از سال ۹۲ تا ۱۴۰۰ حدود ۲۰ کیلومتر دیگر به طرف حوزه استحفاظی بوکان تحت استفاده قرار گرفت و در طی این سالها ادامه این پروژه بسیار مهم بصورت لاکپشتی در حال اجرا است و گاها به محاق فراموشی سپرده می شود و بخش های مهمی از آن از جمله پیچ ملالر،همان جاده قدیمی دست نخورده باقی ماند تا قتلگاه مردم مظلوم باشد.
هرگاه از نامطلوب بودن و وضعیت نامناسب جاده ها و راههای ارتباطی سخن به میان می آید، محور بوکان – میاندوآب مصداقی عینی ست از جاده ای خطرناک که پیچ های غیر استاندارد و جاده باریک اش برای مردم مظلوم این منطقه محروم در کشور عزیزمان ایران، بوی مرگ و یاد داغ های بر دل نشسته فراوانی را زنده می کند و تاکنون صدها خانواده داغدار از دست دادن جان عزیزانشان در این جاده مرگ بوده اند.
وعده ساخت بزرگراه بوکان – میاندوآب مانند تعدادی از پروژه های دیگر استان در این سالها بارها توسط مسئولان مختلف داده شده است ولی همچنان در بر همان پاشنه می چرخد و سالانه از این محور شاهد شنیده شدن خبر  تصادفات وحشتناک و کشته شدن چندین نفر از همشهریان عزیزمان در این جاده هستیم. این بی توجهی ها باعث نگرانی و ایجاد جو روانی نامناسبی در بین مردم شهرستان بوکان شده است. و بسیاری از مردم از تردد در این مسیر که نامش را “قتلگاه” گذاشته اند ترس و واهمه دارند.
شاید مسئولین شهرستان توجهی به صدای تصادفات جاده ای و مرگ عزیزانتان نکنند، اما فرشته مرگ همچنان در پیچهای تند و غیراستاندارد آن، قربانی می گیرد.
قریب به چندین سال است که مردم بوکان به انتظار تکمیل این بزرگراه چشمشان به مسئولان دوخته شده است. جاده ای کم عرض و پُر پیچ و خم که بارها رخت عزا بر تن و داغی جانکاه بر دل نشانده است.
سئوال اینجاست آیا ۱۶ سال زمان کمی برای ساخت یک بزرگراه به طول ۵۷ کیلومتر است؟ آن هم مسیری که سالانه ده ها و صدها خانواده را داغدار می کند.
وزیران راه و شهرسازی دولت های نهم، دهم، یازدهم و دوازدهم بارها با حضور در شهرستان بوکان به همراه دیگر مسئولان استانی از بخش کریدور غرب کشور در بوکان و کنارگذر این شهرستان بازدید و هر بار وعده به سرانجام رسیدن بزرگراه بوکان – میاندوآب را در یک بازه زمانی مشخص دادند، اما هیچکدام از این وعده وعیدها به سرانجام نرسید و همچنان این قول با قول های دیگر مسئولان که آمدند و دیدند و رفتند کاری از پیش نبرده است.
در پایان این کلام نورانی بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران را یادآور می شود که فرمودند: “بترسید‌‎ ‌از آن روزی که مردم بفهمند در باطن ذات شما چیست، و یک انفجار حاصل بشود”